Alle berichten met de tag: familie

Hendrik – de man die niet naar Parijs durfde

Dit verhaal gaat over Hendrik van wie ik houd zonder hem gekend te hebben. Bijna honderd jaar na zijn geboorte zag ik, net als hij, in Utrecht het levenslicht. Vandaag denk ik aan hem terwijl ik op Youtube luister naar de lievelingsmuziek van Hendrik van Overeem, mijn overgrootvader, en bekijk ik zijn huis op Funda. Dat kan, mits je weet waar je voorouders graag naar luisterden en wat hun adres was. Op mijn computerscherm bewonder ik de fraaie voordeur waar hij dagelijks de sleutel in het slot stak, bestudeer ik de nokbalken van de zolder waar ooit zijn werkbank stond. Hij maakte er na zijn pensionering fantasievol speelgoed voor zijn kleinkinderen: houten draaimolens, poppenledikanten, treinstations, naaidoosjes, daadwerkelijk functionerende weerhuisjes en meer. Ik kijk zomaar rond in zijn keuken en neem de raampartij in me op van waaruit hij op zondagmiddagen de Obrechtstraat in moet hebben getuurd. Hedendaagse meubels en keukenapparaten verraden echter dat het foto’s van nu zijn. Pas wanneer ik de muziek beluister die hij mooi vond, sta ik rechtstreeks in verbinding met hem. …

Honeyland

Zou de regisseur Hatidze een honinggele blouse cadeau hebben gedaan als dank voor het filmen van haar aan bijen en oude moeder gewijde leven in een gehucht bestaande uit met brokken natuursteen gestapelde huizen in Noord-Macedonië? Je zou het bijna denken, Hatidze draagt hem in alle scènes op één na; alles in deze documentaire film baadt in wonderschoon, honinggeel licht. Zelfs het gras is hier gelig en de onlangs met een gammele caravan en een kudde runderen gearriveerde buurfamilie verbouwt zonnegele maiskolven en ontketent tot ontzetting van Hatidze een heldergele brand om een weiland voor de veestapel af te dwingen. Meer inwoners dan Hatidze – en tijdelijk deze rondtrekkende familie – telt het verlaten dorpje niet. Oude Hatidze is opgegroeid met van generatie op generatie doorgegeven kennis van bijenvolken. In het ongerepte landschap beklimt ze in wapperende rok de ruige bergen, precies wetend waar in de rotswand de bijen op magische wijze honing maken. Ze zingt voor hen en neemt – met blote handen –  nooit meer dan de helft van de honingraten als geschenk …